Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

Ο παραπάνω όρος προβάλλεται όχι μόνο για τη θεμελίωση της δέσμευσής μας στα ιδανικά μας, αλλά και για να δώσει φωνή στην αφοσίωση προς ένα ιδανικό, το οποίο έχει κληρονομηθεί από γενιά σε γενιά - μία αδιάκοπη αλυσίδα η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο εμάς, αλλά και κάθε έναν από τους προγόνους μας. Η κληρονομιά τους βρίσκεται μέσα μας. 

Για πολλούς, η Παράδοση δεν είναι απλά “η αντίσταση στην αλλαγή ή η εκδήλωση μιας απροθυμίας για εξέλιξη”. Οι Παραδόσεις είναι η συνέχεια ενός μεγαλειώδους ιδανικού. Δεν έχουμε απλά και μόνο προς τον εαυτό μας την υποχρέωση για αυτοβελτίωση, όχι! Το χρέος μας είναι πολύ μεγαλύτερο, γιατί κουβαλάμε μαζί μας το πνεύμα τόσο των προγόνων μας, όσο και των αγέννητων απογόνων μας. Η Παραδοσιοκρατία δεν ήταν ποτέ μία εύκολη ατραπός για να την ακολουθήσει κάποιος, όμως, για όσους επιλέγουν να την ακολουθήσουν, είναι περισσότερο ανταποδοτική από οποιαδήποτε άλλη τιποτένια στιγμή της κενής και ψεύτικης μαζοποίησης, η οποία προβάλλεται από αυτούς που υποστηρίζουν την Αριστερά. 

Όμως τι σημαίνει να ακολουθούμε την Παράδοση; Ισχύει ότι η συγκεκριμένη έννοια είναι ένα ιδεώδες, όμως τι ακριβώς σημαίνει; Σημαίνει ότι δεν θέλουμε να επιτρέψουμε στους ανθρώπους να απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους; Ούτε κατ’ ελάχιστον. Ή μήπως ότι θέλουμε να ανακαλέσουμε τις εξελίξεις που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια στον ιατρικό τομέα; Προς Θεού όχι. 

Αυτό το οποίο έχω διαπιστώσει είναι ότι η Παράδοση είναι η διαμόρφωση ηθικών αρχών και ιδανικών με έμφαση στη βελτίωση όχι μόνο του εαυτού μας, αλλά και της κοινωνίας συνολικά. Η κοινωνία μας έχει ξεπέσει σε τέτοιο επίπεδο, που έχουμε πλέον τέτοια εμμονή με τις νέες τεχνολογίες ή με το καινούργιο δημοφιλές μουσικό κομμάτι, ώστε να μην μας μένει χρόνος για σημαντικότερα πράγματα, όπως είναι η κοινότητα, η πίστη και η φύση. 

Αυτά είναι τα σημαντικά, όχι η αυτομομφή ή το νοητικό μαστίγωμα. Αυτές οι τρεις έννοιες (πίστη, φύση, κοινότητα), αποτελούν ιδεώδη βασικά στη φιλοσοφία της ζωής, συνυφασμένα με τις ζωές μας και τις ζωές των προγόνων μας - είναι η “Αγία Τριάδα” της υπάρξεως προκειμένου να ασπαστούμε την Παράδοση. 

Μέσω της κοινότητας, θέτουμε τα φυσικά θεμέλια των ανθρώπων, δίνοντάς τους τον χώρο να ασπαστούν όχι μόνο τη φύση, αλλά και την αλήθεια, δια του ιδρώτα και του μόχθου. Δεν υπάρχει κανένα κακό στο να ενωθούμε και να μοχθήσουμε μαζί από κοινού, αντιθέτως, έτσι εξαλείφουμε τις χειρότερες πτυχές τού να εστιάζουμε εγωιστικά και με εμμονή στον εαυτό μας, αντί να βοηθάμε τον συνάνθρωπό μας. 

Πίστη επειδή, ενώ η ατομικότητα είναι σημαντική για την εξέλιξη, δεν θα πρέπει να επισκιάζει όλα τα υπόλοιπα. Μέσω της πίστεως μπορεί κάποιος να ανακαλύψει τη θέση του στην παντοτινή κοσμική ιεραρχία και την αλήθεια, την οποία έχουμε στερηθεί για πολύ καιρό. Η πίστη μας πρέπει να είναι ακλόνητη. Η πίστη κρίνεται ως προς την αξία της με τον τρόπο που αυτή μεταβάλλεται προκειμένου να ικανοποιήσει τις μάζες. 

Μέσω της λατρείας μας προς μία ανώτερη δύναμη, δεν νιώθουμε απλά μια αίσθηση ευεξίας, αλλά και μία ανανεωμένη αίσθηση αφοσίωσης προς τον λαό μας. Ο Θεός μας είναι αυτός της Δύσης, αγνός, δυνατός και μεγαλειώδης όπως ο Ήλιος. Όταν χάνουμε την επαφή μαζί του, καθώς δύει στον ορίζοντα, γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι θα ανατείλει ξανά, φέρνοντας μαζί του και τη δική μας εξύψωση. 

Και το πλέον σημαντικό όλων, η φύση. Η φύση είναι το οχυρό και το ησυχαστήριό μας. Συνδυάζει την κοινότητα και την πίστη, σχηματίζοντας την τριάδα της Παράδοσης. Διαισθανόμαστε περισσότερο τη φύση καθώς βλέπουμε την ομορφιά που αυτή περικλείει και σεβόμαστε το περιβάλλον, το οποίο όχι μόνο έδωσε στους προγόνους μας ζωή, αλλά τους έδωσε και την ευκαιρία να γίνουν κομμάτι της φύσης. Το πνεύμα των Παραδόσεών μας εδράζεται στη φύση, παντοτινό και ισχυρό, όπως η αιωνόβια δρυς. 

Η Παράδοση είναι κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό μας. Δεν έχει να κάνει με το μίσος και τις διακρίσεις. Έχει να κάνει με το να αγαπάς τον πολιτισμό και τον λαό σου, τα μεγάλα επιτεύγματα και τη δόξα που έχει επιτύχει. Έχει να κάνει με το να θέλουμε να διασφαλίσουμε τη συνεχόμενη επιβίωσή της, ούτως ώστε να μπορέσουμε να μεταλαμπαδεύσουμε αυτό το δώρο στους απογόνους μας, για να έχουν και εκείνοι την ευκαιρία να θαυμάσουν τον Δυτικό Πολιτισμό σε όλη του τη δόξα, χωρίς να νιώθουν τρόμο στην καρδιά τους, αλλά χαρά, γνωρίζοντας ότι πολεμήσαμε για τα πιστεύω μας και νικήσαμε. 

Μετάφραση/απόδοση, για το Ιδεάπολις, του Κ. Δ.

Ταυτότητα

Αρχείο

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

-Ελεύθερη αναδημοσίευση κειμένων - Ομάδα Ιδεάπολις - επικοινωνία: ideapolisgr@yahoo.gr - Πάτα στις ρίζες σου γερά και κοίτα ψηλά -