Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Είχα διαβάσει αρκετά για τα οχυρά της γραμμής Μεταξά. Το Ρούπελ, το Ιστίμπεη, τους Παλιουρώνες. Για τη σημασία τους στην άμυνα της χώρας. Για το ότι στην κατασκευή τους χρησιμοποιήθηκαν εργάτες από τα νησιά κυρίως, σε μία προσπάθεια να προφυλαχτούν τα στρατιωτικά μυστικά από Βούλγαρους κατασκόπους. Ήξερα πως ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κατασκευαστικά έργα της σύγχρονης Ελλάδας και φυσικά γνώριζα για τους λυσσώδεις αγώνες του ’41. Παρά το ενδιαφέρον μου, όμως, δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία να τα επισκεφτώ. 

Στα μέσα Μαΐου (13&14) και για δεύτερη συνεχή χρονιά, πραγματοποιήθηκε στο Ρούπελ – με πρωτοβουλία της τοπικής δημοτικής αρχής - ένα διήμερο εκδηλώσεων σχετικών με την ιστορία και τον αγώνα στα οχυρά. Κορυφαίο γεγονός, το πρωί της Κυριακής 14 Μαΐου, ήταν η αναπαράσταση της επίθεσης των Γερμανών στο Ρούπελ, της μάχης και όσων ακολούθησαν αυτής. Μία εκδήλωση στα πρότυπα των μεγάλων αναπαραστάσεων που γίνονται διεθνώς (μάχη του Βατερλώ, Αμερικανικός εμφύλιος κ.α.) με εθελοντές ντυμένους με στολές εποχής και με τον αντίστοιχο οπλισμό. Επιπροσθέτως, πραγματοποιήθηκαν αρκετές παράλληλες δράσεις, όπως αεροπορικές επιδείξεις, έκθεση μοντελισμού, φωτογραφικές και κινηματογραφικές εκθέσεις της εποχής, έκθεση στολών και οπλισμού του Β’ΠΠ, καθώς και ξενάγηση στις στοές του συγκροτήματος του οχυρού Ρούπελ. 

Δεν υπήρχε λοιπόν καλύτερη ευκαιρία για την πρώτη επίσκεψη στο Μπέλες. Κυριακή πρωί και το αμάξι με την φιλίστορη παρέα φτάνει στην περιοχή όπου επικρατεί το αδιαχώρητο από αυτοκίνητα και κόσμο, πρώτη ένδειξη για τη θετική ανταπόκριση σ’ αυτή την πρωτοβουλία. Αφήνουμε το όχημα δίπλα από την προτομή του Μεταξά - τουλάχιστον εδώ υπάρχει μια τέτοια χωρίς να προκαλεί “αντιδράσεις” – και αναμένουμε τα λεωφορεία που υπάρχουν για τη μεταφορά του κοινού ψηλά στο βουνό, σε μια απόσταση λίγων χιλιομέτρων ανηφορικού δρόμου. Φτάνουμε ακριβώς στην ώρα που τελειώνουν οι ανιαροί χαιρετισμοί των “επισήμων”. Προλαβαίνουμε, ωστόσο, να ακούσουμε τα λόγια του τελευταίου ομιλητή. Είναι ένας ηλικιωμένος άντρας. Μιλάει για τον πατέρα του που βρισκόταν στα οχυρά τις ημέρες της επίθεσης. Τα λόγια του γεμάτα πάθος και περηφάνια. Είναι ο γιος του Δημήτρη Ίτσιου, του έφεδρου λοχία, επικεφαλής πέντε στρατιωτών στο πολυβολείο Π8, που εκτελέστηκε από τον επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων μετά την παράδοση και αφού πρώτα είχε προκαλέσει μεγάλη φθορά στο αντίπαλο στράτευμα (περίπου 230 νεκροί). Συγκίνηση από τις πρώτες στιγμές… 

Δεν περνάει πολλή ώρα και οι χιλιάδες θεατές, που περιμένουν υπομονετικά κάτω από τον καυτό ήλιο, ακούνε τις πρώτες εκρήξεις. Οι “Γερμανοί”, με πιστά αντίγραφα στολών και οπλισμού εποχής, επιτίθενται. Καπνοί καλύπτουν την απέναντι από εμάς πλαγιά, τον στίβο μάχης, καθώς τα οχυρά απαντούν με πυρά. Ελαφριά αεροπλάνα πετούν χαμηλά από πάνω μας, εν είδει Στούκας, βομβαρδίζοντας τους υπερασπιστές. Γερμανικά οχήματα βάλλουν από κάθε γωνία, η πλαγιά γεμίζει με νεκρούς στρατιώτες, ενώ άλλοι προσπαθούν να μεταφέρουν τους τραυματισμένους συντρόφους τους. Οι ήχοι από τις εκρήξεις, οι καπνοί, οι στολές των στρατιωτών, τα αεροπλάνα, κάνουν το όλο σκηνικό αρκετά αληθοφανές. Η μάχη διαρκεί για ώρα, καθώς από τα μεγάφωνα μαθαίνουμε ιστορικά στοιχεία για την επίθεση. Μοιραία φτάνει η στιγμή της παράδοσης. Οι Έλληνες στρατιώτες εξέρχονται των οχυρών και περνούν μπροστά από το γερμανικό άγημα που παρουσιάζει τα όπλα. Η μάχη πλέον έχει τελειώσει. Ακολουθεί αεροπορική επίδειξη, με το μικρό αεροπλάνο να πραγματοποιεί φαντασμαγορικούς ελιγμούς πάνω από τον Στρυμόνα. 

Ο κόσμος έχει αρχίσει να αποχωρεί, φανερά ικανοποιημένος. Κατά γενική ομολογία η αναπαράσταση ήταν επιτυχημένη. Ακολουθεί βόλτα στο μουσείο των οχυρών και επιστροφή με τα λεωφορεία στον χώρο στάθμευσης. Ρούπελ 2017 λοιπόν. Ευκαιρία να ξαναπάρουν ζωή οι στοιχειωμένες στοές. Και η καλύτερη ευκαιρία για εκπαιδευτικό τουρισμό. Ανανέωση του ραντεβού για τον Μάιο του 2018, σε μια εκδήλωση που αξίζει τη στήριξή μας. 

“Πέρασαν χρόνια από τότε. Ολόκληρη ζωή. Τα παιδιά, που γεννήθηκαν τότε, τον Απρίλη του Σαρανταένα, κρατούν από το χέρι άλλα παιδιά. Αλλά οι Φρουροί στέκουν πάντα εκεί. Νέοι, ωραίοι και άφθαρτοι. Με τη ρομφαία στο χέρι μέσα στο πρωινό της άνοιξης”. Ν. Μέρτζος, “Ελληνικός βορράς”,1981 

ΣΔΜ 

Ταυτότητα

Αρχείο

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

-Ελεύθερη αναδημοσίευση κειμένων - Ομάδα Ιδεάπολις - επικοινωνία: ideapolisgr@yahoo.gr - Πάτα στις ρίζες σου γερά και κοίτα ψηλά -