Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Η συλλογική μνήμη δεν είναι μόνο μια αναπόληση χρονικά παρελθόντων γεγονότων. Είναι προπάντων το τωρινό και αυριανό ξανάνιωμα μιας φυσικής συλλογικότητας μέσω της αξιοποίησης της παρελθούσας εμπειρίας. Η απλή νοητική ανάμνηση αφικνείται σε ένα ανύπαρκτο παρελθόν, καταλήγει σε έναν σκοτεινό μη-τόπο. Ενώ η συλλογική μνήμη κουβαλάει, μέσω της Παράδοσης, το μέλλον. 

Η Παράδοση διαβρώνει την νομοτέλεια της φθοράς των ατόμων. Είναι ο φάρος κατά την “κυκλοδίωκτη” ανεμοδούρα του χρόνου. Είναι το φως μέσα στους σκοτεινούς στροβιλισμούς των αιώνων. 

Ο χρόνος παρέρχεται, τα γεγονότα, οι άνθρωποι. Η ζωή και ο θάνατος αλληλεπικαλύπτονται. Ό,τι όμως συνέβη μένει στην μνήμη, επανέρχεται, μεταφέρεται, ξαναγεννιέται, γίνεται καινούριο βίωμα, γεγονός. Δεν χάνεται παρά μόνο αν χαθεί ο μεταφορέας, αν τερματιστεί η λειτουργικότητα του δέκτη του περασμένου βιώματος. Το παρελθόν υπάρχει όταν εμείς του δίνουμε ζωή. Η Παράδοση είναι ένας τρόπος. Είναι μια πολύπλοκη “χρονομηχανή”. Για να μην χάσουμε ποτέ αυτό που είμαστε, για να κρατάμε πάντα τον οδοδείκτη προς το μέλλον. 

Άγγελος Δημητρίου, Αντιμοντερνισμός, εκδόσεις Λόγχη, Αθήνα, 2017, σελ 118-119
*Το βιβλίο διατίθεται και από την Εστία Θεσσαλονίκης του Κύκλου Ιδεάπολις

Ταυτότητα

Αρχείο

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

-Ελεύθερη αναδημοσίευση κειμένων - Ομάδα Ιδεάπολις - επικοινωνία: ideapolisgr@yahoo.gr - Πάτα στις ρίζες σου γερά και κοίτα ψηλά -