Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Πριν από λίγες ημέρες βιώσαμε ένα θετικό σοκ με την επικράτηση του Brexit στο σχετικό δημοψήφισμα. Καθώς τα γεγονότα, λίγο πολύ, είναι γνωστά θα γίνει μία προσπάθεια να τεθούν ορισμένα ερωτήματα και προβληματισμοί ώστε να εξαχθούν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με τις αντιδράσεις αυτών που αυτοπροσδιορίζονται ως ευρωσκεπτικιστές, μέσα από ένα εθνοκεντρικό – και όχι απαραίτητα αντιευρωπαϊκό – πρίσμα, απέναντι στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και τις προοπτικές που ανοίγει. 

Καταρχήν, παίρνουμε ως δεδομένο ότι η υφιστάμενη πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση είναι το αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου σχεδίου το οποίο έχουν εκπονήσει και εφαρμόσει συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας. Άρα, λοιπόν, μήπως είναι, το λιγότερο, αφελές να πιστεύουμε πως ένα τέτοιο σχέδιο μπορεί ν’ ανατραπεί άρδην με την ψήφο ενός λαού σε ένα δημοψήφισμα; Αρκεί κάτι τέτοιο για να προκαλέσει “ντόμινο εξελίξεων”; Πόσο βάσιμες είναι αυτές οι προσδοκίες, ιδιαίτερα όταν εκφράζονται από άτομα τα οποία αντιμετωπίζουν τις δημοκρατικές διαδικασίες κριτικά, αν μη τι άλλο, ή ακόμα και χλευάζουν την έννοια του “εκλογικού σώματος”. 

Είναι προφανές πως επειδή μία ψήφος συνέπεσε με τις πολιτικές μας επιδιώξεις – το κατά πόσο θα φανεί στο άμεσο μέλλον - δεν πρέπει να θεοποιήσουμε τη διαδικασία. Είναι αστείο να κατηγορούνται ως αντιδημοκράτες, από εμάς, αυτοί που ζητούν να δοθεί μια “δεύτερη ευκαιρία” στους Βρετανούς. Κακά τα ψέματα, η ιστορία έχει αποδείξει ότι όποιος κι αν βρίσκεται σε θέση εξουσίας, όσο δημοκράτης ή αντιδημοκράτης κι αν αυτοπροσδιορίζεται, σέβεται τη βούληση της πλειοψηφίας όσο αυτή συμπορεύεται με τις επιδιώξεις του. Σε αντίθετη περίπτωση ενεργεί έτσι ώστε να την παρακάμψει ή να την τροποποιήσει όπως μπορεί. Αυτό που ζούμε σήμερα δεν αποτελεί εξαίρεση για τον κανόνα και θα πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψη. 

Ένα θέμα, ήσσονος σημασίας, που προκύπτει από τα παραπάνω και πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι πως ο αγώνας που διεξάγουμε δεν είναι ενάντια ούτε σ’ αριστερούς ούτε σε δεξιούς. Σήμερα δεν υπάρχουν ιδεολογικοί αντίπαλοι, παρά μόνο η ιδεολογία του ατομικού συμφέροντος. Από τη στιγμή που έγινε πλέον από προφανές πως ακόμη και η “ενδοξότερη” αρχή όλων, η δημοκρατία, καταπατάται όταν δε συμβαδίζει με τα συμφέροντα - διαφορετικό ζήτημα το κατά πόσο εμείς πρέπει να υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία - οι λίγοι εκτός συστήματος που μας θεωρούν όντως ιδεολογικούς αντιπάλους στην καλύτερη περίπτωση βρίσκονται σε πλάνη, άλλως σε διατεταγμένη υπηρεσία. 

Ένα έτερο θέμα που ανέκυψε είναι η άποψη αυτού που αναφέρουμε για την οικονομία της συζήτησης ως “χώρο” σχετικά με τα πρόσωπα της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Πιο συγκεκριμένα, ο Farage είχε εδώ και καιρό μια κάποια δημοσιότητα, ο Putin επίσης, οπότε το ζήτημα επικεντρώνεται κυρίως στον Trump, στη Le Pen και στον Orban. Αμφότερες οι διιστάμενες και κυρίαρχες απόψεις, τόσο η θέαση αυτών ως Μεσσιών όσο και η πλήρης απόρριψη επειδή δεν έχουν εθνικιστική ιδεολογική αφετηρία, είναι πάνω στη βάση τους λανθασμένες. Πρέπει να καταλάβουμε πως σ’ ένα ευρύτερο συλλογικό ή και κοινωνικό πλαίσιο δεν γίνεται να ‘χουν διαβάσει όλοι J. A. Primo de Rivera ή G. Le Bon, ούτε γίνεται όλοι να συμφωνούν σε όλα. H σύμπραξη πάνω σε μία συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα δε σημαίνει ιδεολογικό αλλά πρακτικό συμβιβασμό επιβεβλημένο εκ των πραγμάτων. Ο μεσσιανισμός και η προσωπολατρία, ως στρεβλώσεις της αρχής του ηγέτη - η αποδοχή των οποίων οδηγεί σ’ άμβλυνση της εντάσεως με την οποία διεξάγουμε τον αγώνα μας - πρέπει επίσης ν’ αποβληθούν. 

Κλείνοντας με το δημοψήφισμα, ήδη έχει αρχίσει να γίνεται λόγος για διάφορες νομικές φόρμουλες περί παρακάμψεώς του ως μη δεσμευτικού κλπ. Επίσης, το γεγονός ότι πρέπει να δρομολογήσει τη διαδικασία εξόδου η ίδια η αιτουμένη χώρα δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα καθώς αυτή τη διαδικασία θα πρέπει να τη διαχειριστεί η παράταξη που υπεστήριζε το Bremain, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Μεταξύ κύλικος και χειλέων πολλά πέλει, οπότε ας κρατάμε μικρό καλάθι για το Brexit καθώς, αν και όποτε γίνει, μάλλον δε θα ‘ναι όπως το ελπίζουμε. 

του Θ. Σ.

Ταυτότητα

Αρχείο

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

-Ελεύθερη αναδημοσίευση κειμένων - Ομάδα Ιδεάπολις - επικοινωνία: ideapolisgr@yahoo.gr - Πάτα στις ρίζες σου γερά και κοίτα ψηλά -