Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Ο όρος “Τρίτος Κόσμος” είναι ψυχροπολεμικός και πρωτοχρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τις χώρες οι οποίες δεν ανήκαν άμεσα ούτε στη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ ούτε στο Σοβιετικό μπλοκ. Με την πάροδο των ετών και την πτώση του “υπαρκτού σοσιαλισμού”, ο όρος αντικαταστάθηκε από το πιο πολιτικά ορθό “αναπτυσσόμενες χώρες” και η χρήση του είναι σπανιότερη και σχετικά αυθαίρετη. Χρησιμοποιείται κυρίως για χώρες που παρουσιάζουν χαμηλούς δείκτες οικονομικής, βιομηχανικής ή τεχνολογικής ανάπτυξης, αλλά και νοοτροπίες και τρόπους συλλογικής συμπεριφοράς και λειτουργίας (όπως στην περίπτωσή μας) που δεν συμβαδίζουν αναγκαστικά με την “πρόοδο”, όπως αυτή γίνεται αντιληπτή μέσα από καθαρά οικονομικούς όρους. 

Παρακάτω, ακολουθούν είκοσι ενδείξεις ότι ζεις σε τριτοκοσμική χώρα, ίσως και χωρίς να το γνωρίζεις: 

1) Για να μπεις στη χώρα ή για να βγεις από αυτή, δεν είναι απαραίτητα τα ταξιδιωτικά έγγραφα, αρκεί να υπάρχει ρευστό. 

2) Η γραφειοκρατία είναι τεράστια αλλά υπάρχει πάντα κάποιος πλάγιος τρόπος για να την παρακάμψει κανείς, όπως και κάθε νόμο και κανόνα. 

3) Οι πολιτικοί αντίπαλοι της κυβέρνησης βρίσκονται όλοι στη φυλακή ή, ακόμα χειρότερα ίσως, είναι όλοι ελεύθεροι. 

4) Εάν καταγγείλει κανείς στις αρμόδιες αρχές κάποιο περιστατικό υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να ταλαιπωρηθεί ο ίδιος παρά να ερευνηθεί η καταγγελία. 

5) Κάθε οικογένεια έχει ένα συγγενικό ή φιλικό πρόσωπο το οποίο απασχολείται επαγγελματικά, άμεσα ή έμμεσα, σε έναν κομματικό μηχανισμό. 

6) Επικρατεί η αντίληψη ότι για όλα τα δεινά στην κοινωνική, οικονομική και προσωπική ζωή φταίει πάντα κάποιος τρίτος. 

7) Μία καλοκαιρινή μπόρα είναι αρκετή για να αποδιοργανώσει πλήρως τα δίκτυα ηλεκτροδότησης και μεταφορών. 

8) Δεν υπάρχει οδόστρωμα χωρίς τρύπες και μπαλώματα. 

9) Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας εκλαμβάνεται ως δέσμη προαιρετικών προτάσεων. 

10) Τα κόμιστρα δεν συμπίπτουν απαραίτητα με την ένδειξη του ταξίμετρου. 

11) Πάντα υπάρχει κάποιος που θα προσπαθήσει να χωθεί μπροστά σου σε μία ουρά. 

12) Βγαίνοντας από ένα κτίριο, σπάνια θα κρατήσει ο προηγούμενος την πόρτα και τις περισσότερες φορές θα σου την κλείσει στα μούτρα. Όταν κρατήσεις εσύ την πόρτα για τον επόμενο, τις περισσότερες φορές, θα θεωρήσει ότι είσαι πορτιέρης. 

13) Η χρήση των λέξεων “καλημέρα”, “καλησπέρα”, “ευχαριστώ”, “παρακαλώ” είναι ιδιαίτερα σπάνια στην καθημερινότητα. 

14) Η χρήση Η/Υ, διαδικτύου και η μηχανοργάνωση θεωρούνται ακόμη πολυτέλειες για τον δημόσιο τομέα. 

15) Σε κάθε γωνία υπάρχει και ένα πρακτορείο τυχερών παιχνιδιών γεμάτο κόσμο, ενώ τα βιβλιοπωλεία είναι λιγοστά και άδεια. 

16) Οι άνθρωποι συζητούν μονίμως μεγαλοφώνως και με ένταση, πολλές φορές μιλώντας όλοι μαζί ταυτόχρονα, ακόμα και όταν δεν μαλώνουν. 

17) Η εμφάνιση πάνοπλων μονάδων αστυνομίας και στρατού στους δρόμους είναι συχνή. 

18) Δεν συνίσταται η πόση νερού από τη βρύση και υπάρχουν ακόμη περιοχές χωρίς αποχετευτικό σύστημα. 

19) Το να πετάει κανείς κάτω τα σκουπίδια του (από αποτσίγαρα και τσίχλες μέχρι μπάζα) δεν είναι κατακριτέο. 

20) Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα (από τα δημοτικά σχολεία μέχρι τα πανεπιστήμια) μοιάζουν με στάβλους. 

Και, κυρίως: Ο κόσμος έχει συμβιβαστεί και νιώθει άνετα μ' αυτή την κατάσταση που επικρατεί. 

Η ιδέα για το κείμενο προέρχεται από την καθημερινότητα και την προδημοσίευση του επερχόμενου βιβλίου “Incidents of Travel in Latin America”, από τις εκδόσεις Arktos. 

του Χρήστου Καρανικόπουλου

Ταυτότητα

Αρχείο

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

-Ελεύθερη αναδημοσίευση κειμένων - Ομάδα Ιδεάπολις - επικοινωνία: ideapolisgr@yahoo.gr - Πάτα στις ρίζες σου γερά και κοίτα ψηλά -