Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

Στον Εθνομελλοντισμό, ως Κίνημα το οποίο στηρίζεται και στηρίζει ένα διαφορετικό σύστημα σκέψης και ενεργειών, η ζωή είναι μια αδιάκοπη προσπάθεια κι ένας διαρκής αγώνας. Αγώνας με τον ίδιο μας τον εαυτό, αγώνας με τους άλλους ανθρώπους, αγώνας με τα άλλα έθνη, αγώνας με το δημιούργημα, αγώνας με τον δημιουργό. Αγώνας για κάτι υπέρτερον από αυτό που είμαστε. Αυτός όμως ο συνεχής αγώνας, σημαίνει αναποφεύκτως ενδεχόμενες και πιθανές συγκρούσεις κατά τη διαδικασία τής ατελεύτητης μετάβασης προς κάτι υπερέχον. Θα υπάρξει βάση ηθικής για την - κατά το δυνατόν - απορρόφηση των κραδασμών των συγκρούσεων; Είναι εφικτό αυτή η βάση να είναι κοινώς αποδεκτή; Θα τηρηθούν από όλους κανόνες συγκρούσεων; Η ιστορία και η ανθρώπινη φύση δεν εγγυώνται γι' αυτό. Συνεπώς, η αυτορρύθμιση, η παιδεία, η ηθική, οι θρησκευτικές αντιλήψεις και πεποιθήσεις, η ιδεολογία, η αισθητική, η κοσμοθεωρία, η πολιτική, οι οδηγίες και κατευθύνσεις, οι ανθρώπινες ανάγκες αλλά και δυνάμεις, το απρόοπτο και απρόβλεπτο, θα είναι συνιστώσες τής απάντησης. 

Αυτά είναι κάποια από τα στοιχεία που μπορούν - και μπορεί - να καθορίσουν το αποτέλεσμα. Και βέβαια, η σύγκρουση κρύβει κινδύνους. Η σύγκρουση μητέρα όλων, ο πόλεμος πατέρας πάντων, σύγκρουση και πόλεμος μαζί, με επιθυμητό στόχο τη ζωή; Με κίνδυνο να χαθεί η ανθρώπινη ζωή αλλά και με προοπτική να κερδηθεί η αληθινή ζωή - τόσο εν ζωή όσο και μεταθανατίως -; Φαίνεται αντιφατικό αλλά δεν είναι διότι ο - ζητούμενος - θάνατος τής σήψης και τής παρακμής από τη σύγκρουση επιτρέπει τη γέννηση και τη δημιουργία μιάς Νέας Ελληνικής Πολιτείας, καθώς και την επανάκαμψη και περαιτέρω ανέλιξη τού Έλληνα Ανθρώπου για μια Νέα Ζωή. Μια ζωή που (μπορεί να) την βιώνει περισσότερο και κυρίως εσωτερικά με την αδιάσπαστη πολυμέρειά του (σαν άλλο γυάλινο πρίσμα), όπου όλα εισέρχονται εντός του σε κατάσταση εντροπίας, σκορπίζονται, κινούνται, διαθλώνται, συγκρούονται, όμως όλα αυτά συνιστούν ένα πρόσωπο, ενιαίο και αδιαίρετο, το οποίο έχει τη δική του ξεχωριστή ελευθερία, υπευθυνότητα και βούληση. Το νόημα τού τρόπου τής υπάρξεως είναι εσωτερική υπόθεση ενός εκάστου. Αυτό το νόημα στον Εθνομελλοντισμό εμπνέεται από τον υπέρτερο τού “εγώ” εθνικό σκοπό και αυτοβούλως το άτομο ακολουθεί διαύλους που οδηγούν σε εθνικούς σκοπούς και συντονίζει τούς στόχους που έθεσε εντός του με τους σκοπούς τού συλλογικού εθνικού κοινού καλού. 

Σημειώνεται ότι ο Εθνομελλοντισμός απορρίπτει την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία γιατί ακυρώνουν τη δύναμη τής βουλήσεως και δεν μπορούν να οδηγήσουν στην υλοποίηση στόχων και σκοπών. Παραλλήλως, στηλιτεύει την υπεραισιόδοξη συνθηματολαγνεία και την ατεκμηρίωτη και εξωπραγματική πολιτική φαντασιοπληξία - σαφώς διαφορετική τού οράματος - γιατί εγκυμονούν εθνικούς κινδύνους και εθνικές αποτυχίες επειδή υποτιμούν ή/και υπερεκτιμούν δεδομένα και επιπλέον δεν προτείνουν τον τρόπο μετάβασης από το υπάρχον στο ζητούμενο, δημιουργώντας αμφιβολίες και απογοητεύσεις. Αντιθέτως, με μεγίστη σοβαρότητα και υπευθυνότητα θέτει στόχους και σκοπούς οι οποίοι είναι εντός των δυνατοτήτων των ανθρώπων (δυνάμενων πάντως να επεκταθούν στα ακραία όριά τους ως απόρροια πίστεως και επιλογής) συνεκτιμουμένων των υπαρχουσών συνθηκών, ενώ ταυτοχρόνως υλοποιούνται ψηφίδες τού συνολικού οράματος. Εάν μάλιστα το άτομο φαίνεται να αδυνατεί ή δυσκολεύεται να αναβιβασθεί στο εθνικό συλλογικό καλό, ο Εθνομελλοντιστής επιστρέφει και τείνει το χέρι του στον συνέλληνα γιατί τον αγαπά και τον θέλει συνοδοιπόρο στη μετάβαση και στην ανέλιξη, ήτοι, τον θέλει συνειδητοποιημένο συνδημιουργό ενός εθνικού αύριο και αγωνίζεται και συγκρούεται γι' αυτό. Αυτή η σύγκρουση βασίζεται στην ηθική. Δηλαδή, έχουμε ενώπιόν μας την ηθική τής σύγκρουσης. 

Το εγώ στην υπηρεσία τού “εμείς”. Η σύγκρουση στην υπηρεσία τής ζωής. Ο θάνατος τού παλαιού στην υπηρεσία τής νέας ζωής. Ο Εθνομελλοντισμός νέα σελίδα στην υπηρεσία τού Ελληνισμού. 

του Γιώργου Σαγιά

Ταυτότητα

Αρχείο

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

-Ελεύθερη αναδημοσίευση κειμένων - Ομάδα Ιδεάπολις - επικοινωνία: ideapolisgr@yahoo.gr - Πάτα στις ρίζες σου γερά και κοίτα ψηλά -