Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Το bullying είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο. Ο σχολικός εκφοβισμός (αγγλικά: school bullying) είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας, που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Ο σχολικός εκφοβισμός αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομηλίκων παιδιών με στόχο να προκληθεί πόνος ή αναστάτωση. Εμφανίζεται με τη μορφή του λεκτικού εκφοβισμού (κοροϊδία, διακρίσεις, ντροπιαστικά σχόλια), του κοινωνικού εκφοβισμού (διάδοση φημών, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, απομόνωση από την ομάδα), του σωματικού εκφοβισμού (χτυπήματα, σπρωξίματα, κλωτσιές), του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (εκβιασμός μέσω διαδικτύου και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μέσω μηνυμάτων στο κινητό τηλέφωνο). 

Στην ελληνική πραγματικότητα, όμως, ο διαστρεβλωτικός φακός των ΜΜΕ, λειτουργώντας με τον συνήθη τρόπο, δηλαδή επενδύοντας σε ένα συναισθηματικό ντοπάρισμα των τηλεθεατών του, παρουσίασε μια διαφορετική εικόνα. Μία εικόνα στην οποία άλλοτε ξεπρόβαλλε ως θύτης η κουλτούρα της Κρήτης, υπονοώντας πάντοτε ότι είναι η οπλοκατοχή αρκετών κρητικών που τους κάνει όλους μαζί υποψήφιους bullies, ενώ άλλοτε ήταν ξεκάθαρο ότι θύτης ήταν η “αντρίλα”. Φυσικά και δεν έχει νόημα κάποιος από εμάς να κάνει ανάλυση των περιστατικών (πραγματικών ή μη) που πληροφορηθήκαμε από τα ΜΜΕ γύρω από την περίπτωση Γιακουμάκη. Φυσικά δεν έχει νόημα να επιχειρήσουμε να χτίσουμε το ψυχολογικό προφίλ του ανθρώπου που επέλεξε, από ό,τι φαίνεται, να φύγει από τον κόσμο. Όπως δεν έχει και κανένα νόημα το να επιχειρήσουμε να κάνουμε καταμερισμό των ευθυνών σχετικά με το ποιός οδήγησε το συγκεκριμένο κοπέλι στην αυτοκτονία. Αυτό, όμως, που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι το να υποσημειώσουμε σε αυτό το μικρό κείμενο την ουσία των όσων είδαμε να συμβαίνουν γύρω μας στο επίπεδο της κοινωνικής μηχανικής. 

Έγραφα στον “Ελεύθερο Κόσμο” τις πρώτες ημέρες μετά τα γεγονότα: «Κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων για την υπόθεση της αυτοκτονίας του νεαρού Γιακουμάκη, στα Ιωάννινα, οι διαδηλώνοντες εισέβαλλαν στη Σχολή Γαλακτοκομικής Ιωαννίνων. Συγκεκριμένα, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν εναντίον της σχολικής βίας και του εκφοβισμού έσπασαν το λουκέτο της καγκελόπορτας και εισέβαλαν στον προαύλιο χώρο. Οι οργισμένοι διαδηλωτές ήταν έτοιμοι να προπηλακίσουν τους σπουδαστές της Σχολής, τους οποίους έβριζαν, ζητώντας δικαίωση για τον άδικο χαμό του Βαγγέλη Γιακουμάκη, ο οποίος βρέθηκε νεκρός την περασμένη Κυριακή το πρωί, και ύστερα από έναν μήνα εξαφάνισης. Δύο διμοιρίες των ΜΑΤ που βρίσκονταν σε παρακείμενη περιοχή παρατάχθηκαν απέναντι από τους διαδηλωτές. 

Βέβαια, από την άλλη, μέχρι να φτάσουν στο σημείο να ζητούν να εκτελεστούν παραδειγματικά οι αγελάδες που βγάζουν το γάλα, άρα είναι οι καπιταλιστικές προϋποθέσεις για την λειτουργία των κολαστηρίων, έχουμε δρόμο ακόμη... 

Πέραν όμως από το χιούμορ, τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες με την συγκεκριμένη υπόθεση, την καταδίωξη και τις προσπάθειες για... λυντσάρισμα κάποιων συγκεκριμένων ατόμων, έτσι άκριτα χωρίς να γνωρίζουμε τι και ποιές ευθύνες φέρει ο καθένας, αλλά και πέρα από κάθε όριο, τα πράγματα έχουν λάβει μία πολύ σοβαρή τροπή. 

Από τον νέο νόμο για το bullying: "Αν δεν συντρέχει περίπτωση βαρύτερης αξιόποινης πράξης, τιμωρείται με φυλάκιση όποιος με συνεχή σκληρή συμπεριφορά προξενεί σε τρίτον σωματική κάκωση ή άλλη βλάβη της σωματικής ή ψυχικής υγείας".

Ωραία, τώρα οι δικαστές θα κληθούν να κρίνουν και τι είναι "σκληρή συμπεριφορά". Μαντέψτε τι κατάχρηση έχει να γίνει, από τον κάθε έναν. Μαντέψτε πόσοι αλλοδαποί θα έχουν "ψυχικές βλάβες", για να μπορούν να εκβιάζουν όπου δεν ισχύει ο "αντιρατσιστικός νόμος". Οι Έλληνες είναι τόσο συναισθηματικά χειραγωγήσιμοι που αρκεί ένα περιστατικό για να ξεπουλήσουν την ελευθερία τους για το τίποτε... Γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει αυτός ο νόμος, τη στιγμή μάλιστα που σύμφωνα με άλλο νόμο οι ανήλικοι δεν θα φυλακίζονται για τις πράξεις τους εκτός και αν οι ποινές επισύρουν ισόβια, παρά το ότι η νέα κυβέρνηση προσπαθεί να δημιουργήσει ακόμη περισσότερα μέσα χειραγώγησης των λαϊκών αντιδράσεων κατά των διαφόρων “ειδικών ομάδων” των οποίων τα συμφέροντα θα επιχειρήσει να προωθήσει. Τι είναι όλο το παραπάνω παρά ένα ακόμη όπλο στο χέρι όποιου δεν είναι ένας παραδοσιακός, λευκός Έλληνας άνδρας; Γιατί, μαντέψτε, για να τεκμηριωθεί το παραπάνω κομμάτι του νόμου ο θύτης θα μπορεί να είναι μόνον το παραπάνω. Η κοινωνική μηχανική, με ευκαιρία ένα τραγικό περιστατικό, την αυτοκτονία ενός νέου εφαρμόζεται πλήρως και μάλιστα με ιδιαίτερα επιθετικό τρόπο». 

Αυτή η “νομική” πλευρά, όμως, είναι μόνο ένα από τα επίπεδα στα οποία εφαρμόζονται οι ιδεοληψίες ενός μετα-χιπισμού, βασισμένου σε ένα αριστερίστικο εξισωτικό και συνάμα θηλυκής υφής ιδεώδες, που θέλει να μουνουχίσει οτιδήποτε ξεχωρίζει “προκειμένου να μην κλαίμε τα παιδιά μας”. Το άλλο επίπεδο είναι αυτό της ίδιας της βιολογικής ισοπέδωσης. Ενός ψυχολογικού “ευνουχισμού” ο οποίος μετατρέπεται σε πραγματικότητα μέσω της δημιουργίας ψυχολογικά ατελών ατόμων, που δεν θέλουν αλλά και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στους παραδοσιακούς ρόλους τους. 

Διάβαζα τις προηγούμενες ημέρες σε μία ιστοσελίδα στο διαδίκτυο περί των επιπέδων τεστοστερόνης στους άνδρες σήμερα, σε σχέση με τη δεκαετία του 1980. Σήμερα, οι άνδρες έχουν χαμηλότερη τεστοστερόνη – κατά μέσο όρο, ανεξαρτήτως ηλικίας - από ότι είχαν πριν 20 χρόνια. Και όχι μία μικρή διαφορά, που ίσως να ήταν σημαντική για να δείξει κάποια τάση, αλλά ένα πολύ ευδιάκριτο ποσοστό. Αυτό αποδεικνύεται από δύο μελέτες, η μία στην Αμερική και η άλλη στη Δανία. Και στις δύο περιπτώσεις ο μέσος άνδρας είχε περίπου 22% λιγότερη τεστοστερόνη από ότι είχαν οι άνδρες της ίδιας ηλικίας τη δεκαετία του '80. 

Τι σημαίνει αυτό; Η τεστοστερόνη έχει αναγνωρισθεί ως η ορμόνη της εφηβείας: Δημιουργεί μυς για τα αγόρια και τα μετατρέπει σε σεξουαλικά λειτουργικούς άντρες. Όπως οι άνδρες μεγαλώνουν, η επίδραση της τεστοστερόνης είναι το να ρυθμίζει την ανάπτυξη των μυών αλλά και άλλες λειτουργίες. Οι φυσιολογικές αξίες της τεστοστερόνης βρίσκονται στο 350-1200 ng/dl. Μελέτες του 1940 έδειχναν ότι ο μέσος όρος ήταν στα 700 ng/dl, κάτι το οποίο είναι 300ng/dl υψηλότερα από ότι για τους άντρες σήμερα. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι στο παρελθόν η πτώση στα 250ng/dl σπάνια αναφερόταν σε άνδρες που δεν είχαν ξεπεράσει το ηλικιακό όριο των 80 ετών. Σήμερα όμως δεν είναι ασυνήθιστο ποσοστό για μεσήλικες άνδρες. Βλέπουμε δηλαδή ότι μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικά διάστημα οι άνδρες βιώνουν και μία βιολογική κρίση. 

Ας δούμε όμως μερικά χαρακτηριστικά ανδρών με υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης: 
- Τείνουν να παίρνουν περισσότερα ρίσκα 
- Περισσότερη μυϊκή μάζα με πιο λεπτούς σωματότυπους 
- Μεγαλύτερα μέτωπα 
- Πιο συγκεκριμένο και τετράγωνο σαγόνι 
- Μεγαλύτερες μύτες 
- Πιο επιρρεπείς στον ανταγωνισμό 
- Υψηλότερη σεξουαλική ορμή 
- Πιο βαθιά φωνή 
- Πιθανή καράφλα 
- Υψηλότερο ποσοστό τριχοφυΐας στο σώμα 

Και ας δούμε και το αντίθετο, άνδρες με χαμηλά ποσοστά τεστοστερόνης: 
- Χαμηλότερο ποσοστό στεγνής μυϊκής μάζας 
- Κούραση 
- Κατάθλιψη 
- Κακή σωματική κατάσταση (γυναικομαστία, λίπη σε λεπτά σώματα κλπ) 
- Δυσλειτουργίες στύσης 
- Πιο θηλυκά και στρογγυλά, “μαλακά”, πρόσωπα 
- Λιγότερο πιθανή εμπλοκή σε συγκρούσεις, πιο παθητική φύση 
- Πιο πιθανό να εμφανίσουν καρκίνο του προστάτη λόγω ασεξουαλικότητας 

Φυσικά δεν σημαίνει ότι εάν έχετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω χαρακτηριστικά (υψηλής ή χαμηλής) τεστοστερόνης μπορείτε να ξέρετε τι ακριβώς συμβαίνει με το σώμα σας και αυτά είναι μόνον γενικές παρατηρήσεις. 

Εκστρατεία κατά του bullying ή εκστρατεία κατά του ανδρισμού; 

Φυσικά, το νταηλίκι (γιατί περί αυτού, κατά πάσα πιθανότητα, οφείλουμε να μιλάμε στη συγκεκριμένη περίπτωση) δεν είναι δείγμα ανδρισμού. Μάλλον είναι δείγμα κομπλεξισμού. Παρ’ όλα αυτά, όμως, αυτό που προκύπτει ως αποτέλεσμα της μαζικής υστερίας, η οποία ακολούθησε την αυτοκτονία Γιακουμάκη, αυτό που διεσπάρη από τα μήντια, είναι μια επίθεση στα ανδρικά χαρακτηριστικά. Ακόμη και οι αντιτιθέμενοι στο bullying νταήδες που γέμισαν με απειλές το διαδίκτυο, που φώναζαν να “κάψουν/σκοτώσουν” τους δράστες ή ακόμη και αυτοί που εισέβαλλαν στη σχολή Γαλακτοκομικής των Ιωαννίνων και απειλούσαν τους φοιτητές χωρίς λόγο, δεν αντιπαρέβαλλαν έναν ανδρικό τρόπο αντίδρασης - χωρίς πολλά λόγια αλλά με πράξεις - αλλά περισσότερο λειτούργησαν με έναν υστερικό τρόπο. Θα μπορούσαν, άραγε, οι παρακάτω γραμμές να περιγράψουν τις αντιδράσεις της ελληνικής κοινωνίας στο περιστατικό Γιακουμάκη: “Επειδή τα άτομα με υστερική δομή βιώνουν πολύ έντονο ασυνείδητο άγχος, ενοχή και ντροπή και ίσως, ακόμη, επειδή έχουν έντονη ιδιοσυγκρασία και είναι ευαίσθητα στην υπερδιέγερση, κατακλύζονται εύκολα από αυτά. Εμπειρίες τις οποίες άτομα με διαφορετική ψυχολογία μπορούν να χειριστούν, για τα υστερικά άτομα πιθανόν να είναι τραυματικές.” (Πηγή)

Αμέσως, τα μήντια (κοινωνικά και ηλεκτρονικά) γέμισαν με άρθρα περί bullying. Αμέσως ακολούθησε ο νόμος στον οποίο αναφερθήκαμε. Αποτέλεσμα; Κάθε παιδάκι που παίζει σφαλιάρες με ένα άλλο παιδάκι στο σχολείο, γίνεται αντικείμενο συνεδριάσεων επί συνεδριάσεων από εκπαιδευτικούς οι οποίοι προπονούνται ταχύρυθμα να αντιμετωπίζουν ως πιθανούς εγκληματίες, παιδιά τα οποία βιώνουν τις βασικές διαδικασίες ενηλικίωσής τους, στις οποίες περιλαμβάνεται σίγουρα και η εξοικείωση με τη βία. Και εδώ είναι η λέξη κλειδί. Η βία για την κοινωνία που κάποιοι θέλουν να οικοδομήσουν αποτελεί ένα ταμπού. Και η αντιμετώπισή της με αυτό τον τρόπο, η απαγόρευσή της στον φυσιολογικό τρόπο εξοικείωσης με αυτήν, κατά την διάρκεια δηλαδή της ενηλικίωσης, δημιουργεί πνευματικά ανάπηρους ανθρώπους. 

Ανθρώπους οι οποίοι είναι ανίκανοι να αντιμετωπίσουν μετέπειτα της προκλήσεις της ζωής. Και αυτό δεν σημαίνει ότι αναγκαστικά θα γίνουν όλοι θύματα. Μπορεί να γίνουν και θύτες. Γιατί αυτοί οι οποίοι δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ένα πρόβλημα μπορεί να λυθεί με μία μικρή σύγκρουση (όχι απαραίτητα σωματική) είναι πιθανόν να αφήνουν καταστάσεις να διαιωνίζονται και να καθίστανται γόρδιοι δεσμοί. Εκεί που ένα πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί με μια σπρωξιά, ο ανοίκειος με τη βία μπορεί να χρησιμοποιήσει... σπαθί. Είναι ο άνθρωπος ο οποίος αποκομμένος από τον πραγματικό κόσμο δεν θα μπορέσει ούτε καν να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών του και θα φύγει τρέχοντας για να τις αποφύγει. Είναι αυτός που θα ζητήσει από την κοπέλα του να κάνει έκτρωση προκειμένου να “εξαφανιστούν” οι δυσκολίες. Είναι αυτός ο οποίος θα παραμείνει δεμένος με τη μάνα του, μην έχοντας ποτέ του ενηλικιωθεί. Μπορεί να φταίει η “κοινωνία”, μπορεί να φταίει και η μάνα του, που ποτέ δεν τον άφησε να ανεξαρτητοποιηθεί. Που δεν τον άφησε να παίξει για να μην γρατζουνιστεί. Μπορεί να φταίει και ο πατέρας του, που δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τη μάνα. Κατά πάσα πιθανότητα φταίνε όλοι μαζί. 

Τώρα, όμως, βλέπουμε αυτά τα υπαρκτά φαινόμενα των τελευταίων ετών να μετατρέπονται σε επίσημη κρατική πολιτική. Βλέπουμε έννοιες, όπως η πειθαρχία, να εξοβελίζονται ως απαντήσεις στις όποιες ακρότητες και αντ' αυτών να επιχειρείται μια νεο-φεμινιστικού ήθους επίθεση στα ίδια τα χαρακτηριστικά του άνδρα. 

Οι κοινωνίες μας σαφώς και χτίστηκαν πάνω σε μία συστηματοποίηση της βίας, σε περιορισμούς στην χρήση της. Όμως, πλέον βλέπουμε μπροστά μας μία προσπάθεια εξοβελισμού της, και όχι μόνον. Βλέπουμε, στην ουσία, μία προσπάθεια “μουνουχισμού” του ανδρικού φύλου, προκειμένου αυτό να ταιριάζει με τις κατευθυντήριες γραμμές ενός νεο-αριστερισμού, που ονειρεύεται τον κόσμο σαν ένα τεράστιο ροζ λιβάδι, όπου βόσκουν πρόβατα. 

Δεν είναι καθόλου περίεργο, δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει αυτό το γεγονός της γέννησης μίας “μισανδρίας”, όταν ένα από τα κύρια αιτήματα αρκετών “κινημάτων” είναι το γκρέμισμα των πατριαρχικών κοινωνιών. Όμως αυτό είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα. Αξίζει να κλείσουμε με την άποψη του Jack Donovan σε ερώτηση που του κάναμε : Για ποιόν λόγο, κατά τη γνώμη σου, δέχεται επίθεση η αρρενωπότητα; Εξαναγκάζονται οι άντρες να γίνουν περισσότερο θηλυκοί; 

“Η αρρενωπότητα της μάζας αποτελεί απειλή για τον έλεγχο ενός κράτους. Είναι τόσο απλό. Τα σημερινά κράτη σπανίως πολεμούν μεταξύ τους. Βασίζονται σε πολιτικές δράσεις πάνω στον πλανήτη και εισβάλουν σε διαμάχες και πολεμικές αναμετρήσεις μόνο όταν θίγονται τα οικονομικά των ανώτερων τάξεών τους, η Γαλλία όμως δεν ανησυχεί για το εάν θα πάει σε πόλεμο με τη Γερμανία ή τη Βρετανία για παράδειγμα. Τα κράτη επενδύουν στον έλεγχο των πολιτών τους. Άνδρες οι οποίοι είναι δειλοί, αδύναμοι, ανάρμοστοι – άνδρες δίχως τιμή ή αξιοπρέπεια - είναι εύκολοι και αποδοτικοί για τα κράτη. Οι άνδρες που θέλουν να πολεμήσουν, με την ευρύτερη έννοια, αποτελούν πρόβλημα. Εμποδίζουν το ‘’εμπόριο’’ και τα οικονομικά συμφέροντα το βρίσκουν αυτό απρεπές”. 

του Δημήτρη Παπαγεωργίου

Ταυτότητα

Αρχείο

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

-Ελεύθερη αναδημοσίευση κειμένων - Ομάδα Ιδεάπολις - επικοινωνία: ideapolisgr@yahoo.gr - Πάτα στις ρίζες σου γερά και κοίτα ψηλά -