Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014


Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Προκρούστης ήταν ένας ληστής που δρούσε στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και βασάνιζε τα θύματά του τοποθετώντας τα σ' ένα κρεβάτι γνωστό ως “προκρούστεια κλίνη”. Αν το θύμα ήταν ψηλό κι εξείχε από το κρεβάτι, ο Προκρούστης έκοβε το περίσσιο τμήμα του σώματός του. Αντιθέτως, αν το θύμα ήταν πιο κοντό, τότε τραβούσε τα άκρα του μέχρι να φτάσουν στο μήκος του κρεβατιού. 

Κάπως έτσι, σαν Προκρούστης, λειτουργεί σήμερα η αριστερά στην Ελλάδα σε πολλές περιπτώσεις. Θεωρεί, και έχει καταφέρει έως ένα σημείο να της αναγνωρίζεται, πως είναι αρμοδιότητά της να κρίνει και να εγκρίνει από το ποιος έχει δικαίωμα στην άρθρωση πολιτικού λόγου μέχρι και ποιο βιβλίο θα τοποθετείται στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Όποια άποψη δεν της αρέσει δαιμονοποιείται, φιμώνεται και τίθεται στο περιθώριο. Επίσης, θα πρέπει ολόκληρη η κοινωνία να προσαρμοστεί, να κάμψει σιγά σιγά τις όποιες διαφορές ή αντιρρήσεις έχει και να συμπορευτεί με τις αριστερές αντιλήψεις σε όλα τα επίπεδα της ζωής. 

Οι αντιδράσεις για την απόφαση του βιβλιοπωλείου Free Thinking Zone να μην διαθέσει το βιβλίο του Δ. Κουφοντίνα ήρθαν απλώς για να επιβεβαιώσουν τα παραπάνω. Ασχέτως με τον ενδεχόμενο πολιτικό ή ιδεολογικό προσανατολισμό του, αποτελεί δικαίωμα του κάθε επιχειρηματία να αποφασίσει αυτός ποια βιβλία θα πουλάει στο κατάστημά του. Άλλωστε, η εξειδίκευση στη θεματολογία των βιβλίων που έχουν τα βιβλιοπωλεία είναι κάτι που αναγνωρίζεται από τους βιβλιόφιλους. Παρ' όλα αυτά, τις τελευταίες ημέρες, μέσα από εκπομπές σε ραδιοφωνικό σταθμό και κείμενα στο διαδίκτυο, διάφοροι δήθεν υπέρμαχοι της ελευθερίας και του πλουραλισμού των απόψεων, αριστερών καταβολών πάντοτε, ξεκίνησαν μία εκστρατεία διαμαρτυρίας ενάντια στο εν λόγω βιβλιοπωλείο, εγκαλώντας την ιδιοκτήτρια για την επιλογή της. 

Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, το συγκεκριμένο βιβλίο, γραμμένο από έναν από τους πρωταγωνιστές του ένοπλου κομματιού της αριστεράς στην Ελλάδα (όσο αμφιλεγόμενο κι αν είναι το πρόσωπό του, η πορεία του, αλλά και γενικότερα η πορεία και ο ρόλος της 17Ν στη νεότερη ιστορία του τόπου), μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ιστορικής έρευνας, πολιτικής συζήτησης, ακόμη και ιδεολογικής ζύμωσης, χωρίς φυσικά να ενοχοποιείται από τον συγγραφέα του. Θα θέλαμε όμως να σταθούμε σε δύο σημαντικά στοιχεία, με αφορμή την πολεμική που ξέσπασε για τη διάθεση του βιβλίου. 

Καταρχάς, υπάρχει η υποκρισία και τα διαφορετικά μέτρα και σταθμά της αριστεράς, όταν πρόκειται για την “ελευθερία της έκφρασης και της διάδοσης των ιδεών”. Όταν πριν λίγους μήνες βρέθηκαν σε έρευνες κατοικιών, στο πλαίσιο του κυνηγιού μαγισσών του κράτους ενάντια στη Χρυσή Αυγή και σε μεμονωμένους εθνικιστές, κάποια άλλα βιβλία, διαφορετικής ιδεολογικής κατεύθυνσης, παρουσιάστηκαν ως ενοχοποιητικά στοιχεία εφάμιλλα ρουκετών και πολυβόλων. Τότε, φυσικά, κανείς από τους Κήνσορες της αριστεράς δεν διαμαρτυρήθηκε δηλώνοντας, όπως τώρα, ότι τα βιβλία, όποιος κι αν είναι ο συγγραφέας τους, ό,τι κι αν πραγματεύονται, δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση επιβαρυντικό στοιχείο για οτιδήποτε. Άραγε, με την ίδια λογική, όποιος αγοράσει το βιβλίο του Κουφοντίνα θα πρέπει να θεωρηθεί εν δυνάμει τρομοκράτης; 

Εκτός, όμως, από την επιλεκτική ευαισθησία της αριστεράς, ένα στοιχείο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό αφορά στη δικτύωση και στην ελεύθερη πρόσβαση των ιδεών στο κοινό. Η αριστερά έχει καταφέρει, με βοήθεια ή και χωρίς, να διαδίδει με ευκολία τις ιδέες της παντού. Είτε σε βιβλιοπωλεία, είτε σε χώρους πανεπιστημίων, είτε σε ΜΜΕ, από μικρά και “ανεξάρτητα” μέχρι mainstream, δεν υπάρχει κανένα θέμα της αριστερής ατζέντας που να θεωρείται ταμπού και να μην λαμβάνει δημοσιότητα ή έστω να μην βρίσκει χώρο προβολής. Δεν υπάρχει κανένα θέμα που να απορρίπτεται εκ των προτέρων και να θεωρείται αβάσιμο ώστε να ασχοληθεί μαζί του και να το υπεραναλύσει ο οποιοσδήποτε, “έγκριτος” ή μη, δημοσιογράφος ή πανεπιστημιακός. Από τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων μέχρι το θεσμό της οικογένειας, ειδωμένο ως “κοινωνικό κατασκεύασμα”, και από τη δήθεν αναθεώρηση της ιστορίας μέχρι την αγιοποίηση της κόκκινης τρομοκρατίας, οι θέσεις της αριστεράς βρίσκονται στους δέκτες, στα ράφια των βιβλιοπωλείων, στις οθόνες, ενδυόμενες έναν ψευδοεπιστημονικό μανδύα και απαιτούν την προσοχή όλων. Αντιθέτως, όποιες απόψεις αντικρούουν τις προηγούμενες, περιθωριοποιούνται και βρίσκουν πολύ δύσκολα διέξοδο στο κοινό. 

Όποιος αμφισβητεί την ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς, ακόμη και αρνούμενος να τοποθετήσει ένα βιβλίο στα ράφια της επιχείρησης του, αυτομάτως μπαίνει στο στόχαστρό της. Όποιος δεν συμμορφώνεται με την προκρούστεια λογική της, αντιμετωπίζει συνέπειες. Αυτή είναι μία πραγματικότητα η οποία, γι' αρχή, θα πρέπει να σημειώνεται και να διαδίδεται, ώστε να γίνει ευρέως αντιληπτή. Από 'κει και πέρα, η απαγόρευση της διάδοσης των ιδεών που δεν συμφωνούν με το ιερατείο της αριστερής διανόησης μπορεί να αρθεί μόνο μέσω της ουσιαστικής ανάπτυξης ενός παράλληλου εναλλακτικού δικτύου πληροφόρησης. Σύμφωνα με το μύθο, πάντως, ο Θησέας εξόντωσε σε έναν από τους άθλους του τον Προκρούστη χρησιμοποιώντας τη δική του μέθοδο, τοποθετώντας τον δηλαδή στο κρεβάτι του και κόβοντας το κεφάλι και τα πόδια του που περίσσευαν. 

του Κ. Παπαδόπουλου

Ταυτότητα

Αρχείο

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

-Ελεύθερη αναδημοσίευση κειμένων - Ομάδα Ιδεάπολις - επικοινωνία: ideapolisgr@yahoo.gr - Πάτα στις ρίζες σου γερά και κοίτα ψηλά -