Κυριακή, 21 Απριλίου 2013


Αν και οι περισσότεροι δεν το αντιλαμβάνονται, η ανθρωπότητα ολόκληρη βρίσκεται στο μέσο ενός πολέμου.Ενός πολέμου που δεν ξεκίνησε τώρα και δεν διεξάγεται πάντα με όπλα. Ένας πόλεμος επικράτησης που στη μια μεριά στέκουν αυτοί που πρεσβεύουν ιδέες αντιανθρώπινες, στυγνής εκμετάλλευσης και στρέβλωσης κάθε φυσικής τάξης και ισορροπίας, βαπτίζοντας μάλιστα τις ιδέες αυτές ως προοδευτικές, ενώ από την άλλη βρίσκονται όσοι υπερασπίζονται την ελευθερία, την αλήθεια και την αξιοπρέπεια. Ο πόλεμος αυτός δεν κερδίζεται πάντοτε με την κατάκτηση εδαφών και την εξόντωση του αντιπάλου. Άλλωστε η σύγχρονη πολιτική ζωή αποδεικνύει, η πατρίδα μας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα σε αυτό, ότι ο έλεγχος και η εκμετάλλευση μιας περιοχής δεν απαιτεί στρατό αλλά μαριονέτες πολιτικούς και ΜΜΕ που αποπροσανατολίζουν και αποκρύπτουν την αλήθεια. 

Ουσιαστικά ο πόλεμος σήμερα διεξάγεται για τον έλεγχο και την υποδούλωση της συνείδησης και της ψυχής των ανθρώπων. Για αυτό το λόγο η προπαγάνδα αποτελεί και το κύριο μέσο διεξαγωγής του. Στην προπαγάνδα είμαστε εκτεθειμένοι διαρκώς και κυρίως σε αυτήν που δρα έμμεσα. Από την μουσική που ακούμε αμέριμνοι στο αυτοκίνητο, από τις διαφημίσεις, από την μόδα που προβάλλεται, από τις σειρές και τις ταινίες στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Ιδίως η βιομηχανία της μουσικής και του κινηματογράφου είναι τα «βαρέα όπλα» που σήμερα χρησιμοποιούνται. Αυτό πραγματεύεται και το παρακάτω μεταφρασμένο άρθρο που ακολουθεί. Το πώς κινηματογραφικές ταινίες χρησιμοποιούνται από την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α για να περάσουν τα μηνύματα που αυτές θέλουν στο κοινό, αποκρύπτοντας και παραποιώντας την αλήθεια. 

Εισαγωγή και μετάφραση για το Ιδεάπολις του Κ. Παπαδόπουλου

«Μία από τις πιο διάχυτες τάσεις στον 21ο αιώνα στον δυτικό κόσμο έχει μετατραπεί σε εμμονή στην Αμερική. Ονομάζεται «Ιστορία του Hollywood» όπου οι μηχανές των εταιριών στούντιο στο Los Angeles ξοδεύουν εκατοντάδες εκατομμύρια για να κόψουν και να ράψουν τα ιστορικά γεγονότα ώστε να ταιριάζουν στις επικρατούσες πολιτικές ανάγκες». (Patrick Henningsen, Hollywood History: CIA Sponsored “Zero Dark Thirty”, Oscar for “Best Propaganda Picture”

Τα Black Hawk Dawn, Zero Dark Thirty και Argo είναι μόνο λίγες από τις πρόσφατες σημαντικές παραγωγές που φανερώνουν σήμερα πως η κινηματογραφική βιομηχανία προωθεί την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. Ωστόσο οι ταινίες έχουν χρησιμοποιηθεί για προπαγάνδα από τις αρχές του 20ου αιώνα και η συνεργασία του Hollywood με το υπουργείο Άμυνας, την CIA και άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες δεν είναι καινούρια τάση. 

Με την βράβευση από την Michelle Obama (σ.μτφ: την «πρώτη κυρία» των Η.Π.Α) της ταινίας Argo του Ben Affleck με το Όσκαρ καλύτερης ταινίας, η βιομηχανία του Hollywood έδειξε πόσο κοντά βρίσκεται στην Ουάσινγκτον. Σύμφωνα με την Soraya Sepahpour-Ulrich η ταινία Argo είναι μία προπαγανδιστική ταινία που αποκρύπτει την άσχημη αλήθεια σχετικά με το περιστατικό ομηρίας στο Ιράν και σκηνοθετημένη με τέτοιο τρόπο ώστε να προετοιμάσει το αμερικάνικο κοινό για μία επερχόμενη αναμέτρηση με το Ιράν: 

Αυτοί που ασχολούνται με τα θέματα εξωτερικής πολιτικής έχουν εδώ και καιρό παρατηρήσει ότι το Hollywood αντανακλά και προωθεί τις αμερικανικές πολιτικές (που με την σειρά τους καθορίζονται από το Ισραήλ και τους υποστηρικτές του). Αυτό το γεγονός έγινε εμφανές στο κοινό όταν η Michelle Obama ανακοίνωσε το βραβείο Όσκαρ για την ταινία Argo, μια εξαιρετικά προπαγανδιστική αντιιρανική ταινία. Μέσα από τη λάμψη και τον ενθουσιασμό, το Hollywood και ο Λευκός Οίκος φανέρωσαν την συνεργασία τους και έστειλαν εγκαίρως το μήνυμα τους για τις επερχόμενες συνομιλίες σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν […] 

Το Hollywood έχει μια μακρά ιστορία προώθησης της πολιτικής των ΗΠΑ. Το 1917, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες εισήλθαν στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, η επιτροπή του πρόεδρου Woodrow Wilson για τις Δημόσιες Πληροφορίες (CPI) ζήτησε τη βοήθεια της αμερικάνικης κινηματογραφικής βιομηχανίας για να κάνει ταινίες με χαρακτηριστικά που υποστηρίζουν την «αιτία» εισόδου στον πόλεμο. Ο George Creel, πρόεδρος της CPI πίστευε ότι οι ταινίες είχαν έναν ρόλο στο «να μεταφέρουν το ευαγγέλιο του αμερικανισμού σε κάθε γωνιά του πλανήτη». 

Η συνεργασία αυτή μεγάλωσε κατά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο […] Η συνεισφορά του Hollywood ήταν στο να προσφέρει στον τομέα της προπαγάνδας. Μετά τον πόλεμο η Ουάσινγκτον ανταπέδωσε με επιδοτήσεις, ειδικές διατάξεις στο σχέδιο Μάρσαλ και την υποστήριξη ώστε να ανοίξουν ανθεκτικές ευρωπαϊκές κινηματογραφικές αγορές […] 

Καθώς το Hollywood και ο Λευκός Οίκος ανυπόμονα «αγκάλιασαν» την ταινία Argo και το προπαγανδιστικό της μήνυμα, ασύστολα και σκόπιμα έκρυψαν μια κρίσιμη πτυχή αυτού του «ιστορικού» γεγονότος. Η λάμψη «θάβει» το πολύ σημαντικό γεγονός ότι οι Ιρανοί φοιτητές που κατέλαβαν την αμερικάνικη πρεσβεία στην Τεχεράνη, προέβησαν σε αυτό για να αποκαλύψουν στον κόσμο ένα πολύ σκοτεινό μυστικό του Ισραήλ. Έγγραφα ταξινομημένα ως απόρρητα αποκάλυψαν τις δραστηριότητες του LAKAM. Αρχικά το 1960, το LAKAM ήταν ένα ισραηλινό δίκτυο που ως σκοπό είχε «την οικονομική κατασκοπεία στις Η.Π.Α και την συλλογή επιστημονικών πληροφοριών για την στρατιωτική βιομηχανία του Ισραήλ». (Soraya Sepahpour-Ulrich Oscar to Hollywood’s “Argo”: And the Winners are … the Pentagon and the Israel Lobby

Για ένα πραγματικό απολογισμό της κρίσης με την ομηρία στο Ιράν και της επιχείρησης της CIA προτείνουμε να διαβάσετε το άρθρο του Harry V. Martin που δημοσιεύτηκε το 1995: The Real Iranian Hostage Story from the Files of Fara Mansoor

Ο Fara Mansoor είναι φυγάς. Δεν έχει διαπράξει κάποιο αδίκημα στις Η.Π.Α. Το έγκλημα του είναι η αλήθεια. Αυτά που έχει να πει και τα έγγραφα που κατέχει είναι ισοδύναμα με θανατική καταδίκη για αυτόν. Ο Fara Mansoor ήταν μέλος του «κατεστημένου» στο Ιράν, πολύ πριν την υπόθεση ομηρίας του 1979. Τα αρχεία που κατέχει πραγματικά προεξοφλούν την υποτιθέμενη «έκπληξη του Οκτωβρίου», θεωρία σύμφωνα με την οποία το επιτελείο του Ronald Reagan-George Bush πλήρωσε του Ιρανούς ώστε να μην απελευθερώσουν τους 52 Αμερικανούς ομήρους μέχρι να γίνουν οι προεδρικές εκλογές του 1980 στις Η.Π.Α (σ.μτφ: Αν απελευθερώνονταν στην προεκλογική περίοδο αυτό θα ήταν ένα μεγάλο ατού για τον άλλο υποψήφιο και τότε πρόεδρο Carter.) [...] 

Με χιλιάδες έγγραφα να υποστηρίζουν την άποψη του, o Mansoor λέει ότι η «υπόθεση ομηρίας» ήταν ένα πολιτικό «εργαλείο διαχείρισης» που δημιουργήθηκε από την ομάδα πριν τον Bush στην CIA και υλοποίησε μια συμμαχία με τους ισλαμιστές φονταμενταλιστές του Χομεϊνί. Όπως λέει ο σκοπός ήταν διπλός: 

  • Να κρατήσει το Ιράν μακριά από τον κομμουνισμό έχοντας τον Χομεϊνί υπό τον πλήρη έλεγχο. 
  • Να αποσταθεροποιήσει την διοίκηση Carter και να βάλει τον George Bush (σ.μτφ: τον πατέρα) στον Λευκό Οίκο. (Harry V. Martin, The Real Iran Hostage Crisis: A CIA Covert Op

Το Zero Dark Thirty είναι μία άλλη ταινία προπαγάνδας που προβλήθηκε νωρίτερα αυτό το χρόνο. Εκμεταλλεύεται τα αποτρόπαια γεγονότα της 9/11 για να παρουσιάσει τα βασανιστήρια ως ένα αποτελεσματικό και αναγκαίο κακό: 

Το Zero Dark Thirty είναι ενοχλητικό για δύο λόγους. Πρώτα και κυρίως γιατί αφήνει την εσφαλμένη εντύπωση στον θεατή ότι τα βασανιστήρια βοήθησαν την CIA να βρει το κρησφύγετο του Bin Laden στο Πακιστάν. Δευτερευόντως γιατί αγνοεί το ότι είναι παράνομο και ανήθικο να χρησιμοποιούνται βασανιστήρια ως εργαλείο στην ανάκριση. 

Η ταινία ξεκινάει με την εξής φράση «Βασισμένη σε μαρτυρίες των γεγονότων από πρώτο χέρι». Στη συνέχεια και αφού δείξει σκηνές από τις φρικιαστικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, μεταφέρεται σε μία γραφική απεικόνιση βασανιστηρίων. Ο κρατούμενος «Ammar» υποβάλλεται σε εικονικό πνιγμό, καταστάσεις ψυχολογικής πιέσεως, στέρηση ύπνου, κλεισμένος σε ένα μικρό κουτί. Λυγίζοντας στα βασανιστήρια, αποκαλύπτει τελικά το όνομα του μεταφορέα που οδηγεί στην τοποθεσία που βρίσκεται ο Bin Laden και την εκτέλεση του. Μπορεί να είναι καλή σκηνή αλλά είναι ανακριβής και παραπλανητική. (Marjorie Cohn, Zero Dark Thirty”: Torturing the Facts

Νωρίτερα αυτό το χρόνο, τα βραβεία των Χρυσών Σφαιρών έκαναν ορισμένους αναλυτές να επικρίνουν την μαύρη «γιορτή του αστυνομικού κράτους» του Hollywood και συμφώνησαν ότι πραγματικός νικητής των Χρυσών Σφαιρών ήταν το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα: 

Το «Homeland» κέρδισε το βραβείο καλύτερης σειράς και καλύτερου ανδρικού και γυναικείου ρόλου σε τηλεοπτική σειρά. Είναι μία εξαιρετικά διασκεδαστική σειρά που πραγματικά απεικονίζει ορισμένες από τις αδυναμίες του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος των υπηρεσιών πληροφοριών. 

Η ταινία Argo κέρδισε τα Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Η ταινία δοξάζει την CIA και ο ίδιος ο Ben Affleck (σ.μτφ: σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής) μίλησε με τα καλύτερα λόγια για αυτή. Και το Όσκαρ καλύτερου γυναικείου ρόλου πήγε στην Jessica Chastain της τανίας Zero Dark Thirty που προπαγανδίζει την χρήση των βασανιστηρίων. 

*** 

Το στρατιωτικό βιομηχανικό συγκρότημα πληροφοριών παίζει ολοένα και πιο έντονο ρόλο στην ζωή μας. Στα επόμενα χρόνια θα δούμε ταινίες που επικεντρώνονται στην τεχνολογία μη επανδρωμένων σκαφών και παρακολούθησης στις Η.Π.Α. Ήδη έχουμε δει ταινίες όπου αυτοί που παρακολουθούν μπορούν να παραβιάζουν κάθε πτυχή της ιδιωτικής μας ζωής. Δημιουργώντας έτσι ταινίες και τηλεοπτικές σειρές που υμνούν την αστυνομοκρατία, το Hollywood και τα διάφορα studio μας συνηθίζουν στις ιδέες που παρουσιάζουν με ψέματα και απάτες που καλύπτουν το τι πραγματικά συμβαίνει. (Rob Kall cited in Washington’s Blog, The CIA and Other Government Agencies Dominate Movies and Television). (σ.μτφ: Στην Ελλάδα τηλεοπτικές σειρές που προβάλλονται και συνδυάζουν την υψηλή τεχνολογία και την αστυνομοκρατία είναι π.χ CSI, 24 Hours, NCIS κ.α) 

Όλες αυτές οι περίεργες διασυνδέσεις του Hollywood έχουν αναλυθεί σε ένα εκτενές άρθρο της Global Research που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2009 με τίτλο Lights, Camera… Covert Action: The Deep Politics of Hollywood. Το άρθρο παραθέτει ένα μεγάλο αριθμό ταινιών που μέρος του σεναρίου τους καθορίστηκε για προπαγανδιστικούς λόγους από το υπουργείο Αμύνας, την CIA και άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Ben Affleck, του οποίου φέτος η ταινία κέρδισε το Όσκαρ, είχε συνεργαστεί με την CIA το 2002 πρωταγωνιστώντας στην ταινία The Sum of All Fears. 

Οι συγγραφείς Matthew Alford και Robbie Graham εξηγούν πως σε σύγκριση με τη CIA, το υπουργείο Άμυνας έχει μια «ανοικτή και σχεδόν δημόσια σχέση με την Tinsel Town (σ.μτφ: στην αργκό το Hollywood)» η οποία ενώ ηθικά αμφισβητείται και ελάχιστα διαφημίζεται, έχει ωστόσο γίνει δημόσια γνωστή. Οι Alford και Graham παραθέτουν μία αναφορά του 1991 της CIA που αποκαλύπτει την εκτεταμένη επιρροή της υπηρεσίας όχι μόνο στην βιομηχανία των ταινιών αλλά και στον χώρο των media, όπου «έχει σχέσεις με δημοσιογράφους από κάθε κύρια και σημαντική εφημερίδα, περιοδικό και τηλεοπτικό δίκτυο στη χώρα». Δεν ήταν μέχρι το 1996 όπου τότε η CIA το ανακοίνωσε, «τώρα θα συνεργαστεί απροκάλυπτα σε παραγωγές του Hollywood, δήθεν με αποκλειστικά μόνο συμβουλευτικό χαρακτήρα»: 

Η απόφαση της CIA να συνεργαστεί δημόσια με το Hollywood είχε προηγηθεί το 1991 με την έκθεση της ομάδας εργασίας για μεγαλύτερο άνοιγμα της υπηρεσίας που καταρτίστηκε από τον τότε προσφάτως διοριζόμενο διευθυντή της CIA Robert Gates που συζητούσε μυστικά, κατά ειρωνικό τρόπο, αν η υπηρεσία (CIA) έπρεπε να είναι λιγότερο μυστικοπαθής. Η έκθεση αναγνωρίζει ότι η CIA «έχει πλέον σχέσεις με δημοσιογράφους σε κάθε σημαντικό μέσο ενημέρωσης, εφημερίδα, περιοδικό, τηλεοπτικό δίκτυο σε όλη την χώρα και όπως οι συντάκτες της έκθεσης σημειώνουν, αυτό τους βοήθησε «να μετατρέψουν ορισμένες αποτυχημένες υποθέσεις της υπηρεσίας πληροφοριών σε επιτυχημένες» και είχε συμβάλλει στην εξέλιξη αμέτρητων άλλων. Στη συνέχεια αποκαλύπτεται ότι η CIA στο παρελθόν έχει «πείσει δημοσιογράφους να αναβάλλουν τη δημοσίευση, να αλλάξουν, ακόμη και να απορρίψουν θέματα που θα μπορούσαν να επηρέαζαν αρνητικά τα συμφέροντα εθνικής ασφαλείας». [...] 

Ο συγγραφέας κατασκοπικών μυθιστορημάτων Tom Clancy έχει μία ιδιαίτερη στενή σχέση με την CIA. To 1984 o Tom Clancy προσκλήθηκε στο Langley (σ.μτφ. η έδρα της κεντρικής διοίκησης της CIA) μετά την συγγραφή του έργου «Το κυνήγι του Κόκκινου Οκτώμβρη/ The Hunt for Red October» το οποίο αργότερα το 1990 έγινε ταινία. Η CIA τον ξανακάλεσε αργότερα το 1992 όταν έγραφε τα «Πατριωτικά παιχνίδια/Patriot Games» και η προσαρμογή της ταινίας είχε ως αντιστάθμισμα να του επιτραπεί η πρόσβαση στις εγκαταστάσεις στο Langley. Πιο πρόσφατα η ταινία «Το άθροισμα όλων των φόβων/The Sum of All Fears (2002)» απεικονίζει την CIA καθώς κυνηγά τρομοκράτες που πυροδοτούν ένα πυρηνικό όπλο στο έδαφος των ΗΠΑ. Για αυτή την ταινία, ο διευθυντής της George Tenet έκανε ο ίδιος ξενάγηση στους δημιουργούς της στα κεντρικά της υπηρεσίας στο Langley. Ο πρωταγωνιστής της ταινίας Ben Affleck διαβουλεύτηκε με αναλυτές της CIA, ανάμεσα τους και ο Chase Brandon (σ.μτφ: βετεράνος της CIA που σήμερα κάνει αποκαλύψεις) που υπηρετούσε τότε ως σύμβουλος. 

Οι πραγματικοί λόγοι που η CIA υιοθετεί αυτό τον «συμβουλευτικό» ρόλο στις παραγωγές ταινιών του Hollywood φάνηκε χαρακτηριστικά σε μία δήλωση του πρώην γενικού συμβούλου της CIA, Paul Kelbaugh. Πιο συγκεκριμένα, το 2007, σε ένα κολλέγιο στη Βιρτζίνια, ο Kelbaugh έδωσε μία διάλεξη για τη σχέση της CIA με το Hollywood κατά την οποία ένα τοπικός δημοσιογράφος ήταν παρών. Ο δημοσιογράφος (που τώρα επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του) έγραψε μια ανασκόπηση της διάλεξης που σχετίζει την ομιλία του Kelbaugh, με το θρίλερ του 2003 The Recruit/Η στρατολόγηση όπου πρωταγωνιστεί ο Al Pacino. Η ανασκόπηση αυτή σημειώνει πως σύμφωνα με τον Kelbaugh, κατά την διάρκεια των γυρισμάτων υπήρχε ένας πράκτορας της CIA με το πρόσχημα του συμβούλου αλλά η πραγματική του δουλειά ήταν να κατευθύνει λανθασμένα τους δημιουργούς της ταινίας. Ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι αυτά τα είπε ο Kelbaugh [...] ο οποίος κατηγορηματικά αρνείται ότι έκανε δημόσια αυτή τη δήλωση. (Matthew Alford and Robbie Graham, Lights, Camera… Covert Action: The Deep Politics of Hollywood). 

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου, ο Luigi G. Luraschi πράκτορας της CIA και μέλος του Συμβουλίου Ψυχολογικής Στρατηγικής ήταν στέλεχος της κινηματογραφικής εταιρείας Paramount. Είχε «εξασφαλίσει την συμφωνία πολλών υπεύθυνων επιλογής και διάθεσης των ρόλων στους ηθοποιούς ώστε διακριτικά να τοποθετούν καλοντυμένους νέγρους στις ταινίες, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου ενός νέγρου μπάτλερ που έχει ατάκες στην ταινία μέσω των οποίων φανερώνει ότι είναι ένας ελεύθερος άνθρωπος». Ο σκοπός αυτών των προσθηκών ήταν «να εμποδίσει την ικανότητα των Σοβιετικών να εκμεταλλευτούν το γεγονός των κακών φυλετικών σχέσεων που υπήρχαν τότε στις ΗΠΑ και να παρουσιάσει μια παράξενη ανώδυνη κατάσταση που τότε δεν ίσχυε αφού στην αμερικάνικη κοινωνία υπήρχε έντονος ο φυλετικός διαχωρισμός». (Lights, Camera… Covert Action: The Deep Politics of Hollywood) (σ.μτφ: Σήμερα στον κινηματογράφο επικρατεί μια αντιλευκή φυλετική προπαγάνδα. Από τους ηθοποιούς που παίζουν τους καλούς και τους κακούς μέχρι την πλαστή εικόνα για το κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο των νέγρων που παρά όλες τις ρυθμίσεις που ισχύουν για αυτούς είναι χαμηλό)

Οι τελευταίες βραβευμένες παραγωγές ταινιών δείχνουν ότι η μανιχαϊστική άποψη για τον κόσμο που προβάλλεται από την αμερικανική εξωτερική πολιτική δεν έχει αλλάξει μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Η συμμαχία Hollywood-CIA είναι ζωντανή, δυνατή και προσπαθεί να περάσει την εικόνα των ΗΠΑ ως την «ηγέτιδα δύναμη στον ελεύθερο κόσμο» που πολεμάει το «κακό» σε όλο τον πλανήτη: 

Η σύμπλεξη του Hollywood και της εθνικής ασφάλειας παραμένει τόσο σφιχτή όσο ποτέ: Ο πρώην πράκτορας της CIA, Bob Baer λέει: «Υπάρχει μια συμβίωση μεταξύ της CIA και του Hollywood» […] Οι ισχυρισμοί του Baer αποκτούν ισχύ αν λάβουμε υπόψη ότι στα ετήσια συνέδρια που γίνονται στο Sun Valley λαμβάνουν μέρος εκατοντάδες παράγοντες από τα μεγαλύτερα ονόματα στα αμερικάνικα media, συμπεριλαμβανομένου και του Hollywood, όπου συζητάνε τη συνολική τους στρατηγική για το επόμενο έτος. (σ.μτφ: είναι συναντήσεις όπου βρίσκονται ισχυροί άνθρωποί από τον επιχειρηματικό, πολιτικό και κυρίως τον κόσμο των media. Για περισσότερα δείτε εδώ)

Από την Julie Lévesque. Δημοσιεύτηκε στις 28/2/2013 – Global Research

Ταυτότητα

Αρχείο

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

-Ελεύθερη αναδημοσίευση κειμένων - Ομάδα Ιδεάπολις - επικοινωνία: ideapolisgr@yahoo.gr - Πάτα στις ρίζες σου γερά και κοίτα ψηλά -